بیماری استخوان پاژه و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید

بیماری پاژه دومین نوع شایع بیماری استخوان پس از پوکی استخوان است و در برخی کشورها نسبتاً شایع است.

بیماری استخوان پاژه یک اختلال در فرآیند بازسازی استخوان است که در آن بدن استخوان قدیمی را جذب کرده و استخوان جدید و غیرطبیعی تشکیل می‌دهد. این استخوان غیرطبیعی می تواند ناشی از اشتباه در روند بازسازی استخوان باشد.

فرد مبتلا به بیماری پاژه ممکن است در مکان های نامناسب استخوان جدیدی ایجاد کند یا استخوان قدیمی را از مناطق مورد نظر خارج کند.

این فرآیند می تواند منجر به استخوان های ضعیف و دردناک، آرتریت، تغییر شکل و شکستگی شود. بسیاری از افراد مبتلا به بیماری پاژه نمی دانند که به آن مبتلا هستند. زیرا علائم اغلب خفیف یا غیرقابل تشخیص هستند.

اگر استخوانی در فرد مبتلا به بیماری پاژه شکسته شود، به دلیل نقص در روند بازسازی استخوان، بهبودی آن زمان زیادی طول می کشد.

در این مقاله به علائم، علل و درمان‌های بیماری پاژه استخوان، از جمله گزینه‌های احتمالی برای جراحی می‌پردازیم. با مجله کیمازی همراه باشید.

علائم بیماری پاژه

بسیاری از مردم از ابتلا به بیماری پاژه بی اطلاع هستند. چون علائمی ندارند. آنها همچنین ممکن است هر علامتی را با سایر اختلالات استخوانی مانند آرتریت اشتباه بگیرند.

شایع ترین علامت درد استخوان یا مفصل است. علائم دیگر شامل تورم مفاصل یا حساسیت یا قرمزی پوست است که نواحی تحت تاثیر بیماری پاژه را می پوشاند. برخی از افراد تا زمانی که استخوانی را شکسته باشند متوجه تظاهرات بیماری پاژه نمی شوند.

بیماری پاژه در استخوان‌های زیر شایع‌تر است:

  • نخواهد
  • نخاع
  • جمجمه
  • استخوان پا
  • استخوان پا

بسیاری از اعصاب اصلی بدن از داخل یا نزدیک استخوان ها عبور می کنند. بنابراین، رشد غیر طبیعی استخوان می تواند باعث فشار، گیر افتادن یا آسیب عصبی شود و باعث درد شود.

عوارض بیماری پاژه

در حالی که چشم انداز افراد مبتلا به بیماری پاژه به طور کلی خوب است. اما می تواند منجر به سایر مشکلات سلامتی شود، از جمله:

  • آرتروز
  • از دست دادن شنوایی
  • بیماری قلبی
  • مشکلات سیستم عصبی
  • سارکوم پاژه (نوعی سرطان که تا یک درصد از افراد مبتلا به بیماری پاژه را تحت تاثیر قرار می دهد).
  • لق کردن دندان
  • مشکلات بینایی

علل بیماری استخوان پاژه

محققان هنوز علت دقیق بیماری پاژه را تعیین نکرده اند. به نظر می رسد بیماری پاژه در خانواده ها دیده می شود. طبق گزارش کالج روماتولوژی آمریکا، در 30 درصد موارد، بیش از یک عضو خانواده به این اختلال مبتلا هستند.

پیشنهاد دیگر این است که این اختلال ممکن است به دلیل عفونت ویروس سرخک دوران کودکی باشد. مطالعات اخیر نشان داده است که سرخک ممکن است مکانیسم تشکیل استخوان را تغییر دهد و منجر به بیماری پاژه شود.

با این حال، محققان هنوز ارتباط واضحی بین این ویروس و بیماری پاژه پیدا نکرده اند. شواهد نشان می دهد که تعداد افراد مبتلا به بیماری پاژه در 25 سال گذشته رو به کاهش بوده است. برخی از محققان افزایش واکسیناسیون در بسیاری از کشورها و در نتیجه کاهش تعداد افراد مبتلا به سرخک را با کاهش میزان بیماری پاژه مرتبط می دانند.

بیماری پاژه چقدر شایع است؟

حدود 1 میلیون نفر در ایالات متحده به بیماری پاژه مبتلا هستند. بیماری پاژه در میان افراد مسن و همچنین مردم شمال اروپا شایع تر است. این اختلال به نسبت 3 به 2 و بیشتر در مردان رخ می دهد.

تشخیص بیماری پاژه

پزشک معمولاً ابتدا احتمال بیماری پاژه را با استفاده از معاینه فیزیکی تعیین می کند که ممکن است ناهنجاری های اسکلتی یا ناهنجاری های استخوانی را نشان دهد.

سپس پزشک از اسکن استخوان و مطالعات آزمایشگاهی برای تعیین میزان بیماری استفاده می کند.

آزمایش خون برای آلکالین فسفاتاز ممکن است نشان دهنده بیماری پاژه باشد. افراد مبتلا به این اختلال مقادیر زیادی آلکالین فسفاتاز (یک آنزیم) در خون خود دارند. با این حال، بسیاری از بیماری ها یا شرایط دیگر ممکن است باعث افزایش سطح آلکالین فسفاتاز شوند.

اسکن استخوان می تواند ناهنجاری هایی را در بازسازی استخوان نشان دهد، از جمله مناطق افزایش و کاهش رسوب استخوان. سپس پزشک باید برای تایید تشخیص، عکس رادیوگرافی از استخوان انجام دهد.

بیماری پاژه چگونه درمان می شود؟

درمان می تواند بیماری پاژه را کنترل کند و اثر علائم را کاهش دهد. اما هیچ درمان کاملی در دسترس نیست.

همه افراد مبتلا به بیماری پاژه نیاز به درمان ندارند. اما اگر علائم یا آزمایشاتی وجود داشته باشد که نشان دهد درمان ضروری است، خط اول درمان معمولا بیس فسفونات است. پزشکان همچنین ممکن است مکمل های ویتامین D و کلسیم را تجویز کنند.

بیماری پاژه

بیس فسفونات ها داروهایی هستند که به کاهش تجزیه نامنظم استخوان کمک می کنند. افرادی که بیس فسفونات مصرف می کنند باید سطح کافی ویتامین D و کلسیم را نیز حفظ کنند.

سازمان غذا و دارو (ODS) توصیه می کند که افراد 51 تا 70 ساله 1200 میلی گرم کلسیم در روز و حداقل 600 واحد بین المللی (IU) ویتامین D مصرف کنند. افراد بالای 70 سال باید مصرف ویتامین D خود را به 800 واحد در روز افزایش دهند.

پزشکان همچنین افزایش قرار گرفتن در معرض نور خورشید را توصیه می کنند. زیرا توانایی بدن در تولید ویتامین D را بهبود می بخشد. بیس فسفونات های خوراکی و مکمل های کلسیم را با حداقل 2 ساعت فاصله مصرف کنید. زیرا کلسیم می تواند جذب بیس فسفونات ها را کاهش دهد.

بیس فسفونات ها و کلسیم می توانند از قسمت های ضعیف تر استخوان که در حال تغییر شکل و خطر شکستگی هستند محافظت کنند.

فرد مبتلا به بیماری پاژه که قبلاً سنگ کلیه داشته است، باید افزایش کلسیم و ویتامین D دریافتی خود را با پزشک خود در میان بگذارد.

عمل جراحي

اگر بیماری پاژه منجر به تغییر شکل قابل توجه استخوان یا شکستگی استخوان شود، ممکن است جراحی لازم باشد.

شکستگی ها بیشتر در استخوان ران و درشت نی رخ می دهند.

درمان این شکستگی ها معمولاً شامل یک میله داخل مدولاری است. جراح ارتوپد آلت تناسلی را از طریق حفره ای در مرکز استخوان وارد می کند.

یکی دیگر از جراحی های رایج در افراد مبتلا به بیماری پاژه، استئوتومی است. در این روش، جراح مقدار کمی از استخوان را برای ترمیم استخوان ضعیف برداشته است. استئوتومی اغلب زمانی ضروری است که استخوان های پا در مراحل بعدی بیماری تغییر شکل می دهند.

پیش آگهی بیماری پاژه به طور کلی خوب است، به خصوص اگر افراد قبل از تغییرات عمده استخوانی تحت درمان قرار گیرند.

پیشگیری از بیماری پاژه

بیماری پاژه

بیماری پاژه برای اکثر افراد مبتلا به این اختلال اجتناب ناپذیر است. اما ورزش می تواند به حفظ سلامت اسکلتی، جلوگیری از افزایش وزن، کاهش استرس روی مفاصل و استخوان ها و حفظ حرکت مفاصل کمک کند.

افراد مبتلا به این بیماری باید قبل از شروع هر برنامه ورزشی با پزشک خود صحبت کنند. فشار بیش از حد بر روی استخوان های آسیب دیده توسط بیماری پاژه می تواند آسیب جدی تری ایجاد کند.

اخرین حرف

بیماری پاژه اختلالی در توانایی بدن برای جذب و بازسازی استخوان است.

این وضعیت می تواند منجر به تغییر شکل و ضعیف شدن استخوان شود و خطر آسیب و شکستگی را افزایش دهد. با این حال، بیماری پاژه اغلب علائمی ایجاد نمی کند یا علائم بسیار خفیف هستند. بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال متوجه نیستند که به آن مبتلا هستند.

محققان هنوز در حال بررسی علل بیماری پاژه هستند. اما برخی بر این باورند که این بیماری با ویروس سرخک مرتبط است، زیرا دانشمندان ردپایی از این بیماری را بر روی استخوان های بیماران مبتلا یافته اند. این اختلال همچنین با کاهش سرخک کمتر رایج شد.

درمان بیماری پاژه شامل بیس فسفونات های خوراکی، ویتامین D و مکمل های کلسیم است. اگر استخوان‌ها تغییر شکل داده یا شکستگی رخ دهد، ممکن است جراحی به نام استئوتومی ضروری باشد.

چشم انداز بیماری استخوان پاژه در صورتی خوب است که فرد قبل از ایجاد هر گونه ناهنجاری یا ضعف تحت درمان قرار گیرد. با این حال، هیچ درمان کاملی برای این اختلال در دسترس نیست.

اخبار پزشکی امروز

مطالبی که خواندن آنرا نباید از دست داد!
عوامل موثر در بروز سرطان سینه

همچنین ببینید

نانوپلاستیک مو چیست؟  آیا روش موثری است؟

نانوپلاستیک مو چیست؟ آیا روش موثری است؟

داشتن یکی از عناصر زیبایی در زنان موهای ابریشمی و سالم کارگردان است. روش های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *